Το σχόλιο που ακολουθεί, απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο στους φίλους του Ηρακλή που η ενασχόλησή τους με τον σύλλογο, περιορίζεται στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης (facebook κτλ) και στις ραδιοφωνικές τους τοποθετήσεις. Σε αυτούς που έχουν ξεχάσει πότε είναι η τελευταία φορά που βρέθηκαν στο Καυτανζόγλειο, στη Μίκρα ή στο Ιβανώφειο.

Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, είναι να κάθεσαι στην ζεστασιά του σπιτιού σου, μπροστά σε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και να κρίνεις τους πάντες και τα πάντα.

"Λαμόγιο ο ένας, ανίκανος ο άλλος, τα παίρνει ο τρίτος"... και πάει λέγοντας. Ο καθένας βγάζει τα απωθημένα του. Κράζει τους πάντες και τα πάντα, χωρίς να λογαριάζει τίποτα και το κυριότερο... ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ. Χωρίς να κάτσει να σκεφτεί τι έκανε αυτός για τον Ηρακλή.

Διαβάζεις σχόλια συγκεκριμένων ατόμων και προσπαθείς να φανταστείς τι μπορεί να σκέφτονταν εκείνη την στιγμή για να γράψει την... εξυπνάδα της στιγμής, αδιαφορώντας αν με αυτό το σχόλιο αδικεί ανθρώπους που μοχθούν καθημερινά για τον σύλλογο.

Πέρσι κατηγορήθηκαν στελέχη της Αυτόνομης Θύρας 10 από τους οπαδούς του... facebook, διότι άνοιξαν την πόρτα της ΠΑΕ στον Γιάννη Τάκη, λες και εκείνη την εποχή ενδιαφερόταν για την ΠΑΕ ο Αμπράμοβιτς και ο Μοράτι.

Φέτος είναι τα μέλη της νέας διοίκησης του Ερασιτέχνη. Και τι δεν έχουν ακούσει όλο αυτό το διάστημα για το γεγονός ότι η ομάδα δεν απέκτησε ακόμη ΑΦΜ άλλης ΠΑΕ. Από τους ίδιους ακριβώς ανθρώπους που έχουν τις λύσεις για όλα τα θέματα, ωστόσο τις κρατάνε για τους εαυτούς του. Άντε και για τους φίλους τους στο facebook.

Αντί να στηρίξουν τους 15 ανθρώπους που έβαλαν το κεφάλι τους στον ντορβά, αναλαμβάνοντας τις τύχες του καταχρεωμένου Ερασιτέχνη, χωρίς οι ίδιοι να έχουν δημιουργήσει ούτε ένα ευρώ χρέους, έχουν παράλογες απαιτήσεις.

Ποιος δεν θα ήθελε η απόκτηση του ΑΦΜ να είχε ολοκληρωθεί θετικά από τον Σεπτέμβριο κιόλας; Αν το θέλατε εσείς μία φορά, να είστε βέβαιοι ότι στην Αγίου Δημητρίου το ήθελαν δέκα. Δεν μπορούσε όμως να γίνει, από τη στιγμή που δεν υπάρχει διαθέσιμο το βασικό στοιχείο μίας εμπορικής συμφωνίας. Το χρήμα. Αν υπήρχε μία βαλίτσα με μισό εκατομμύριο ευρώ, να είστε βέβαιοι ότι εδώ και αρκετό καιρό η ομάδα θα συμμετείχε στην Football League. Δεν υπήρχε και γι' αυτό οι συζητήσεις έχουν τραβήξει σε μάκρος. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάποιοι σας πουλάνε... παραμύθι. Όταν προσπαθείς να πετύχεις κάτι, δεν είναι βέβαιο ότι το αποτέλεσμα θα είναι θετικό.

Αυτοί όμως μπορούν να έχουν καθαρή την συνείδησή τους, διότι προσπάθησαν να κάνουν κάτι καλό για τον σύλλογο και δεν περιορίστηκαν στην υψηλή και ανέξοδη κριτική μέσω facebook.

Πάμε τώρα και στο θέμα των ρεπόρτερ της ομάδας. Εδώ και χρόνια καλούνται να σηκώσουν ένα φορτίο που μοιάζει ασήκωτο. Το ρεπορτάζ των υπολοίπων ομάδων περιορίζεται στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι. Στον Ηρακλή όμως δεν αρκεί αυτό. Ο δημοσιογράφος που καλύπτει το συγκεκριμένο ρεπορτάζ, θα πρέπει να έχει οικονομικές, νομικές και δικαστικές γνώσεις, ενώ καλό θα ήταν να γνώριζε και από αστρολογία, για να μαντέψει ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις όλων αυτών που εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια στο κυανόλευκο προσκήνιο.

Αν κάποιος από εσάς διαθέτει όλο αυτό το "πακέτο", τότε θα πρέπει να εγκαταλείψει το facebook και να αναλάβει το ρεπορτάζ της ομάδας. Και να είστε βέβαιοι ότι όσο αγωνιάτε για το μέλλον του Ηρακλή, άλλο τόσο, τουλάχιστον, αγωνιούν και οι ρεπόρτερ της ομάδας. Διότι εκτός από το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία είναι οπαδοί του Ηρακλή, το μέλλον του συλλόγου είναι συνυφασμένο και με το δικό τους επαγγελματικό μέλλον. Ήδη ένας ρεπόρτερ έχασε την δουλειά του, διότι τα αφεντικά έκριναν ότι δεν είχε αντικείμενο απασχόλησης μετά τον υποβιβασμό στην Δ' εθνική.

Και κάτι τελευταίο. Στην BlueArena δεν διεκδικούμε το αλάθητο. Έχουμε κάνει λάθη και θα κάνουμε ακόμη περισσότερα στο μέλλον. Για ένα πράγμα όμως να είστε βέβαιοι: Ποτέ δεν επιχειρήσαμε να σας παραπλανήσουμε και ούτε ποτέ θα το επιχειρήσουμε. Και ούτε ποτέ θα διαφημίσουμε κινήσεις που έχουμε κάνει για να βοηθήσουμε τον Ηρακλή. Τις γνωρίζουν μόνο αυτοί που έπρεπε να τις γνωρίζουν...