Η βουτιά στο παρελθόν που επιχείρησε ο Θωμάς Καλέσης, με την αναφορά στο παιχνίδι κυπέλλου κόντρα στον Ολυμπιακού, ξύπνησε αναμνήσεις. Ήταν η γκολάρα του Πετσάνοβιτς, η ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο Καυτανζόγλειο, η κοπάνα που έκαναν τότε οι σημερινοί 30αρηδες από το σχολείο.

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη, που ίσως λίγοι θυμούνται σήμερα. Η εικόνα στο απέναντι πέταλο, λίγα μέτρα μακριά από τους οπαδούς του Ολυμπιακού. Πολλοί θα είναι αυτοί που θα πουν… «Τι θέλεις τώρα και ξύνεις πληγές». Εκείνη την εικόνα όμως θα πρέπει να έχουν στο μυαλό τους όλοι εκείνοι –μέσα από τον Ηρακλή- που στρέφονται εναντίον του κυανόλευκου οπαδικού κινήματος.

Αρκεί και μόνο να θυμηθούμε πώς προσεγγίζαμε τότε το Καυτανζόγλειο. Ούτε στο περιβάλλοντα χώρο του σταδίου δεν νιώθαμε ότι παίζουμε στην έδρα μας. Η εικόνα στις κερκίδες του Καυτανζογλείου, ειδικά στα τοπικά ντέρμπι, ήταν αποκρουστική για κάθε φίλο του Ηρακλή. Όσοι τα έζησαν, αντιλαμβάνονται σε τι αναφερόμαστε.

Αυτά όμως τα παιδιά, σε λιγότερο από πέντε χρόνια, πέτυχαν αυτό που φαινόταν ακατόρθωτο. Επανέφεραν τον Ηρακλή στον οπαδικό χάρτη της χώρας και έβαλαν τα θεμέλια για το οπαδικό αύριο του συλλόγου. Ο πιτσιρικάς πλέον πηγαίνει στο Καυτανζόγλειο φορώντας με καμάρι το κασκόλ στο λαιμό του σε όλη την διαδρομή από το σπίτι του μέχρι το γήπεδο.

Το Καυτανζόγλειο έπαψε να αποτελεί την… φιλική έδρα για τον αντίπαλο. Πέρασαν ανεπιστρεπτί τα χρόνια που οι πλανόδιοι μικροπωλητές πουλούσαν έξω από το γήπεδο κασκόλ του ΠΑΟΚ και του Άρη. Και όχι μόνο αυτό. Κυκλοφορούσαν ανενόχλητοι όσοι ήθελαν να τα αγοράσουν. Κάτι που δεν συνέβαινε σε κανένα άλλο γήπεδο της Ελλάδος.

Και όλα αυτά, στην πιο μαύρη ίσως πενταετία του συλλόγου. Αυτά τα παιδιά, με τα λάθη και τα σωστά τους (ποιος άλλωστε είναι αλάνθαστος;), έχουν εξασφαλίσει το αύριο του Ηρακλή. Και αυτό διότι έχουν δημιουργήσει την επόμενη γενιά Ηρακλειδέων. Κάτι που δεν έκανε καμία ομάδα του Ηρακλή, κανένας παράγοντας, κανένας αθλητής.

-Τις φωτογραφίες μάς τις έστειλε ο αναγνώστης Κώστας Θεοδωρίδης που ήταν στο παιχνίδι εκείνη την ημέρα και τον ευχαριστούμε πολύ γι' αυτό...