Να λοιπόν που ήρθε η στιγμή και το πρόβλημα του Ηρακλή, έγινε πρόβλημα όλης της Ελλάδας. Το εμετικό πανό, οι κακοί φίλαθλοι που προέρχονται από έναν χώρο ο οποίος δεν μπορεί να ελεγχθεί από τους κρατικούς μηχανισμούς και την αστυνομική καταστολή, μια αδικία, ένας διαιτητής και η ιστορία έγινε ένα πολύ ωραίο αντικείμενο σχολιασμού. Καλό είναι όμως να μην τρέφετε αυταπάτες...

Κανείς δεν ξύπνησε χθες λέγοντας στον εαυτό του..."σήμερα θα ασχοληθώ με τον Ηρακλή και την αδικία που συντελείται εδώ και μήνες εις βάρος του". Κάτι τέτοιο εξάλλου και ετεροχρονισμένο θα ήταν και καταντάει και κάπως...υποκριτικό. Κανείς δεν επέλεξε χθες, να γίνει ευαίσθητος για ένα πρόβλημα που φωνάζει εδώ και μήνες πως έχει ξεφύγει από τα αθλητικά δρώμενα και έχει γίνει κοινωνικό.

Απλά η απόσταση των 504 χλμ είναι μεγάλη και το γεγονός αυτό επιφέρει δυσκολίες ακόμη και στο να αναγκαστούν κάποιοι να αναρωτηθούν: "Μα τελικά τι στο διάολο γίνεται εκεί πάνω"; Εξάλλου το εύκολο, είναι να καταδικάσεις κάτι το οποίο το βλέπεις μπροστά σου και είτε διαφωνείς, είτε συμφωνείς. Το δύσκολο είναι να ψάξεις να βρεις τα βαθύτερα αίτια που οδήγησαν κάποια "νεαρά" χέρια να κρεμάσουν ένα τέτοιο πανό σε κάποιο κάγκελο ενός γηπέδου.

Το θέμα λοιπόν είναι απλό και ο καθένας που ασχολείται με το συγκεκριμένο ζήτημα είναι καλό να το παραδεχθεί επιτέλους στον εαυτό του. Να πει: "Ναι, σήμερα δεν έχει Superleague, τα επεισόδια πουλάν και το πανό είναι κατάπτυστο. Ας ασχοληθώ λίγο παραπάνω, να καταδείξω και την αδικία εις βάρος του Ηρακλή, ώστε να τα έχω με όλους καλά". Μα αυτό είναι που θέλει να ακούσει ο οπαδός του "Γηραιού"; Αυτό είναι που θέλει να διαβάσει ο αναγνώστης; Κατάρες και αφορισμούς για το αυταπόδεικτο;

Είναι δηλαδή σημαντικό επίτευγμα να πεις "ναι το πανό είναι απαράδεκτο" από το να κάνεις μια έρευνα δίνοντας απαντήσεις σχετικά με το "τι στο διάολο γίνεται εκεί πάνω;" Ναι το πανό είναι αρρωστημένο, αλλά δεν αναρτήθηκε πρώτη φορά χθες. Αναρτήθηκε και στην πρώτη προπόνηση και στον αγώνα με την Καλλικράτεια. Τότε όμως η ευαισθησία κάποιων, προφανώς δεν βρισκόταν σε τόσο υψηλά επίπεδα ή σκέφτηκαν "έλα μωρέ ποιος ασχολείται με αυτούς εκεί; Superleague έχει σήμερα...". Τι θλιβερή διαπίστωση...Η Κυριακή που μας πέρασε ήταν μια Κυριακή χωρίς σοβαρή ειδησεογραφία. Και ο Ηρακλής, έπαψε πάλι να είναι Ηρακλάκος. Δημοσιογραφία της ευκολίας. Του κάτι άκουσα, κάτι έμαθα, ας το καταδικάσω.

Ανέτρεξε άραγε κανείς σε δημοσιεύματα του περασμένου Απρίλη, Μάη, Ιούνη, Ιούλη, Αύγουστου, Σεπτέμβρη για να μάθει τους λόγους για τους οποίους φτάσαμε εδώ που φτάσαμε; Τότε όλοι εμείς, οι ρεπόρτερ του Ηρακλή, ήμασταν κάποιοι γραφικοί τυπίσκοι που απλά φώναζαν για μια παρατεταμένη αδικία. Κανείς δεν έδινε βάση στο περιεχόμενο των ρεπορτάζ. Κανείς δεν ευαισθητοποιήθηκε όταν άνθρωποι με ύφος χιλίων καρδιναλίων, έστελναν αυτή την ιστορική ομάδα στα βάθη των ποδοσφαιρικών κατηγοριών. Ετσιθελικά, πολλές φορές με αποφάσεις που δεν είχαν καμία νομική υπόσταση, με διατάξεις που συντάσσονταν και εφαρμόζονταν μέσα σε μια νύχτα, χωρίς απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα. Χωρίς ποτέ να αιτιολογήσουν το γιατί.

Εμείς κύριοι γνωρίζουμε. Εσείς θα μάθετε; Γιατί η αδικία εις βάρος του Ηρακλή δεν ξεκινά από την πλαστογραφία. Ξεκινά από πέρσι, συνεχίστηκε φέτος με την αδειοδότηση και εν' τέλει κατέληξε σε μια πλαστογραφία, που επιτρέψτε μου γαμώτο, αλλά δεν αποδείχθηκε ποτέ επί της ουσίας και τιμωρήθηκε στηριζόμενη σε νόμους που εφευρέθηκαν. Σ' όλη αυτή τη διαδρομή, κάποιοι που ορίζουν τις τύχες του ποδοσφαίρου, αποφάσισαν ότι ο Ηρακλής δεν ανήκει στον κόσμο τους. Γιατί; Γιατί έτσι...Απαντήσεις δεν πήραμε ποτέ. Ψάξτε λοιπόν, ρωτήστε, διαβάστε, ανατρέξτε σε ότι έχει συμβεί και θα διαπιστώσετε ότι χθες...δεν ανακαλύφθηκε η η Αμερική. Απλά η ιστορία οδηγήθηκε σε ένα σημείο αναπόφευκτο. Όπως η δανειακή σύμβαση για τον Σαμαρά.

Και ναι, ο Ηρακλής οδηγήθηκε σε αυτό το σημείο διοικούμενος από κακούς παράγοντες, αλλά οι κακοί παράγοντες είναι μια καλή αφορμή για να καλυφθεί κάτι σοβαρότερο. Η εμμονή, η αδικία, οι ακατανόητες αποφάσεις. Είναι μια καλή πρόφαση, αλλά όχι το ζητούμενο. Εξάλλου το κυνηγητό δεν ξεκίνησε από την υπόθεση πλαστογραφίας, "τρέχει" ήδη ένα χρόνο και ποιος ξέρει πότε θα σταματήσει αν οι προύχοντες του ποδοσφαίρου δεν σκύψουν πάνω από το πραγματικό πρόβλημα.

Σε όλη αυτή την διαδρομή των τελευταίων μηνών έγιναν πολλά, μαθεύτηκαν λίγα, γιατί κάποιοι δεν μπορούσαν να δουν πέρα από την μύτη τους. Επιγραμματικά αναφέρω ότι εκατοντάδες οπαδοί οδηγήθηκαν στα κρατητήρια γιατί διαδήλωναν στους δρόμους, απλοί άνθρωποι που αισθάνονταν την αδικία, δέχθηκαν τόνους ληγμένων δακρυγόνων και χημικών στο πετσί τους, στα πνευμόνια τους, ποδοσφαιρικά θηρία όπως ο Χατζηπαναγής και ο Κωφίδης σύρθηκαν και διασύρθηκαν σε δικαστικές αίθουσες. Οι περισσότεροι ρεπόρτερ Ηρακλή έχασαν την δουλειά τους, κάποιοι αποφάσισαν να διαδηλώσουν στην έκθεση και την παρέλαση με αποτέλεσμα να την ματαιώσουν.

Θυμάμαι από τα τηλεοπτικά πλάνα, πως μια σημαία του Ηρακλή κυμάτιζε πεισματικά στην λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου εκείνο το πρωινό, αλλά ελάχιστοι ασχολήθηκαν με τους "γραφικούς". Οπαδοί από την Αθήνα βρισκόταν κάθε τρεις και λίγο έξω από τα γραφεία της ΕΠΟ. Τα πανό όμως: "Κάτω τα χέρια από τον Ηρακλή" και "103 χρόνια ιστορίας δεν ξεπουλιούνται μέσα σε γραφεία" ουδέποτε έγιναν πρώτο θέμα.

Κι όμως, ακόμη και τώρα, μετά από όλα αυτά, υπάρχουν άνθρωποι όπως για παράδειγμα ο κ. Μπιτσαξής, που πιστεύουν ότι με τις απειλές και την συνέχεια της κόντρας θα δώσουν λύση στο θέμα, λες και η έξωση από το αραχνιασμένο κατά τα άλλα Καυτανζόγλειο είναι το μείζον θέμα και όχι τα αίτια των επεισοδίων. Αντί ο ίδιος να σκεφτεί... "εγώ τι έκανα για να τα προλάβω όλα αυτά;" προτιμά να αναφερθεί σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα με μια τόσο επιδερμική αντιμετώπιση. Αμφιβάλλω αν πρέπει να συνεχίσει να βρίσκεται στην θέση του. Διότι εκτός από επικίνδυνος, δεν ξέρει και τι του γίνεται...

Το χειρότερο ωστόσο δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι πως μετά από όλα αυτά κάποιοι θα πουν: "Εντάξει, ότι έγινε-έγινε. Το καταδικάσαμε, κάναμε αυτό που έπρεπε, πάμε παρακάτω" και θα ξεχάσουν μέχρι το επόμενο περιστατικό. Κάποιοι άλλοι έπειτα από όλα όσα έχουν γίνει, θα φροντίσουν να εξοντώσουν την ομάδα με τιμωρίες και να την στείλουν ακόμη πιο κάτω. Καλή αφορμή. Ο Ηρακλής θα γίνει και πάλι το μαύρο πρόβατο, έρμαιο των κακών οπαδών του. Η λέξη αδικία θα ξεχαστεί και πάλι σε κάποιο ντουλάπι.

Το λάθος όμως θα συνεχιστεί. Διότι το ρεζουμέ βρίσκεται σε αυτό που ακούστηκε χθες στο Καυτανζόγλειο, από το σύνολο σχεδόν των φιλάθλων του Ηρακλή και καλό είναι να προσεχθεί ιδιαίτερα: "Τι χειρότερο μπορεί να μας κάνουν; Να μας στείλουν στο τοπικό; Ας μας στείλουν, εμείς πάλι εκεί θα είμαστε" είπαν. Και αυτό γιατί πολύ απλά, το θέμα δεν είναι ΑΘΛΗΤΙΚΟ.

Ας βγάλουμε λοιπόν τις τσίμπλες από τα μάτια. Τα χθεσινά επεισόδια είναι κατακριτέα, το πανό εμετικό, αλλά οι ηθικοί αυτουργοί βρίσκονται μακριά από τον Ηρακλή και είναι αυτοί οι ίδιοι τύποι που με την αλαζονεία τους οδήγησαν τα πράγματα σε αυτό το σημείο. Είναι οι ίδιοι που θα προκαλέσουν και τις επόμενες αντιδράσεις...

-Ο Θωμάς Καλέσης είναι απλώς ένας ακόμη...δημοσιογράφος