Μπαίνουμε στις «τανάλιες» του Μάκη Σεντελίδη για να μάθουμε ιστορία. Στο «ΣΑΝ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΚΡΑΣΙ» κάνουμε πλέον βουτιά στον χρόνο. Ο 61χρονος με καταγωγή από το Ζαγλκιβέρι έδωσε στην “BLUEARENA”σημαντικό μέρος του αρχείου του. Η «βουτιά» στην ιστορία έχει και πρόσταγμα. Τέλος με τη μετριότητα…

Ο Θωμάς Σεντελίδης είναι ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία του Ηρακλή σε συμμετοχές με 312. Στην ομάδα έπαιξε από το 1966 μέχρι και το 1978. Στόπερ, στόπερ και πάλι στόπερ.

Ο Κυριάκος Φυτίλης σύγχρονός του βεβαίως, τον αποκαλούσε «τανάλια», διότι όποιος από την αντίπαλη επίθεση ερχότανε εκεί, έμπαινε στις… δαγκάνες και αυτό ήταν.

Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στον Απόλλωνα Ζαγκλιβερίου και στον Ηρακλή πήρε μεταγραφή το 1966 με τον Παπαθανασίου, τον βοηθό προπονητή να παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτή τη μετακίνηση κι ενώ τον 18χρονο (ο Σεντελίδης είναι γεννημένος στις 12 Μαρτίου του 1948) τον ήθελε και ο ΠΑΟΚ και ο Αρης.

Μένει έναν χρόνο στην εφηβική ομάδα και μετά γίνεται επαγγελματίας με προπονητή τον Κώστα Καραπατή, τον οποίον και θεωρεί (και δεν είναι ο μόνος) ποδοσφαιρικό του μέντορα.

Το θέμα είναι ότι ο Σεντελίδης εκείνη την περίοδο ήταν και φοιτητής στη Γυμναστική Ακαδημία στην Αθήνα. Είχε περάσει μάλιστα δεύτερος σε όλη την Ελλάδα.

Ο πρώτος ήταν από τα Γιάννενα. Τον είχε περάσει στα αθλήματα, ο Σεντελίδης τον είχε περάσει στα μαθήματα.

Ο Σεντελίδης λοιπόν ήταν στην Αθήνα και ουσιαστικά δεν έκανε προπονήσεις με τον Ηρακλή αν και ανήκε σε αυτόν.

Πήγαινε και έπαιζε μόνο στα παιχνίδια (τις περισσότερες φορές έτσι γινότανε) και ήταν και από τις βασικές επιλογές. Τα έπαιρνε τα… γράμματα δηλαδή.

Σημειώστε τώρα. Την πρώτη χρονιά που έπαιζε στον Ηρακλή έκανε προπονήσεις με τον Εθνικό με προπονητή τον Πάνο Μάρκοβιτς και παίκτες, σε μια μεγάλη ομάδα του Εθνικού, τον Χατζηιωάννου, τον Μακρυωνίτη, τον Τσοκαταρίδη κ.α.

Τη δεύτερη χρονιά έκανε προπόνηση με τον Ολυμπιακό και την τρίτη με την ΑΕΚ. Κάποια στιγμή, την πρώτη χρονιά, επειδή το ταλέντο δεν ήταν δυνατόν να κρυφτεί, ο πρόεδρος του Εθνικού, ο Καρέλλας του είπε… «μαύρε, δεν θέλεις να έρθεις εδώ κάτω να παίξεις;»

Στον Ηρακλή συνεργάστηκε με πολλούς προπονητές όλα αυτά τα χρόνια της καριέρας του. Και τα παιχνίδια ήταν πολλά και σημαντικά.

Το κυριότερο βέβαια, ο τελικός του 1976, ένα παιχνίδι στο οποίο ο Ηρακλής κατέκτησε το μοναδικό τρόπαιο της ιστορίας του.

«Αυτό το παιχνίδι ήταν η καταξίωση για κάθε αθλητή», λέει χαρακτηριστικά.

Θυμάται επίσης τα ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, με τον Αρη και μάλιστα στο περιθώριο των ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, η συζήτηση ήταν για το αν ο Σεντελίδης θα σταματήσει τον Κούδα γιατί σχεδόν πάντα αυτός ήταν που τον έπαιρνε μαν του μαν και τον ακολουθούσε παντού. Και συνήθως πετύχαινε στην αποστολή του.

Και δεν ήταν μόνο ο Κούδας. Μια… «στρατιά» επιθετικών περνούσαν κοντά από τις «τανάλιες» του, όπως ο Αντωνιάδης («ο παίκτης που με δυσκόλευε πάντα ήταν ο Σεντελίδης», υπάρχει μια δήλωσή του), ο Μίμης Παπαϊωάννου, ο Δέδες, ο Αλεξιάδης και τόσοι άλλοι.

Ο Σεντελίδης πάντως, πάντα συγκαταλεγόταν στους καλύτερους αμυντικούς της εποχής.

Σε όλα αυτά τα χρόνια αν και δυναμικός, πήρε μόνο μία φορά κόκκινη κάρτα. Ηταν ένα εντός έδρας παιχνίδι με τον Ολυμπιακό (1-1 το τελικό σκορ) τη σεζόν 1969-1970. Σε μια διακοπή του παιχνιδιού, δίνει την μπάλα σε έναν αντίπαλό του, αυτός τον κλωτσάει και ο διαιτητής αποβάλλει τον Σεντελίδη.

«Δεν έπαιξα στα δύο επόμενα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό και τον Πιερικό», θυμάται ακόμη και τώρα. Τόσο πολύ τον πείραξε.

Επίσης δεν θα ξεχάσει το παιχνίδι στην τελευταία αγωνιστική της σεζόν 1968-1969 όταν ο Ηρακλής κινδύνευσε με υποβιβασμό. Αν δεν κέρδιζε εκτός έδρας τον Απόλλωνα Αθηνών θα είχε πρόβλημα. Κέρδισε 2-3 και ο Σεντελίδης θυμάται μια φάση που ο Κυριακού από τον Απόλλωνα (ενώ ο Ηρακλής προηγείται με 0-1) είναι απέναντι στην εστία και με τον Σεντελίδη στη γραμμή που αποκρούει την μπάλα.

Κι από τέτοιου είδους παιχνίδια, σε άλλα πιο ψηλά. Το 1970 με τον Σπάιτς ήμασταν πρώτοι στον πρώτο γύρο. Μετά όμως ήρθε μια ήττα, ήρθε η γκρίνια, τερματίσαμε στην τέταρτη θέση. Για εκείνα τα χρόνια λέει ότι… «ο Καραπατής έβαλε τις βάσεις, το 1967, για τη μεγάλη ομάδα της επόμενης δεκαετίας. Ο Καραπατής, τολμηρός και με όραμα».

Επαιξε με μια σειρά από σπουδαίους συμπαίκτες. Το να αναφέρουμε εδώ τους έχοντες ούτως ή άλλως προβολή μάλλον θα ήταν μια… επανάληψη των προηγούμενων. Οπότε ζητήσαμε από τον Σεντελίδη να μας πει έναν άλλον. Στάθηκε στον Καφετζή. «Ένα μηχανάκι στον χώρο του κέντρου. Πραγματικός εργάτης», σημειώνει.

Ο Σεντελίδης δεν έπαιξε ποτέ στην Ευρώπη με τον Ηρακλή. Θα μπορούσε να παίξει μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου το 1976, την επόμενη σεζόν, στα παιχνίδια με τον ΑΠΟΕΛ. Τότε όμως ήταν εκτός Ηρακλή! Μέχρι να γυρίσει ξανά στην αγαπημένη του ομάδα.

Μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου τον αποδέσμευσαν μιας και είχε συμπληρώσει οχτώ χρόνια στην ομάδα. Ο Νόμος έλεγε ότι η ομάδα ήταν υποχρεωμένη να δώσει 300.000 δραχμές αλλιώς ο παίκτης θα έμενε ελεύθερος. «Ο,τι μπορείτε να μου δώσετε, δώστε», είπε ο Σεντελίδης για κάποιον λόγο όμως, προς τα έξω λεγόταν ότι ο παίκτης ήθελε να πάει στον ΠΑΟΚ, μία άποψη που πέρασε και στη διοίκηση και ο παίκτης έμεινε ελεύθερος.

Όταν το έμαθαν αυτό από την Καστοριά (και όχι από τον… ΠΑΟΚ) πήγανε στο σπίτι του, ξημερώματα, του χτύπησαν την πόρτα και του έδωσαν επιταγή 500.000 δραχμών.

Πήγε στην πόλη. Πήγαν στον Νομάρχη, στον Δήμαρχο, του κανόνισαν και το πώς θα δουλεύει στην Καστοριά ως γυμναστής (θυμίζουμε ότι είχε τελειώσει Γυμναστική Ακαδημία) και όλα ήταν έτοιμο.

Αμ, δε… Ο Σεντελίδης κάθισε τρεις μέρες εκεί. Δεν μπορούσε να το δεχτεί ότι ήταν εκτός Ηρακλής, δεν μπορούσε να δεχτεί ότι ο Ηρακλής τον άφησε εκτός. Εδωσε τις επιταγές και γύρισε…

Στο μεταξύ (ο Ηρακλής είχε παίξει και τα παιχνίδια με τον ΑΠΟΕΛ), ο Ηρακλής είχε πάρει στη θέση του τον Καμπά.

Από ένα σημείο και μετά όμως, το κενό του δεν ήταν εύκολο να καλυφτεί και μετά από ένα μήνα, του λένε… «έλα» δίνοντάς του, 35.000 δραχμές, ποσό βεβαίως μικρότερο από αυτό της Καστοριάς.

Ο Σεντελίδης όμως ήταν δεμένος με την ομάδα για αυτό και δεν πτοήθηκε ούτε όταν τον έβαλαν να προπονείται με τους ερασιτέχνες!

Κάποια στιγμή ανέλαβαν δράση οι συμπαίκτες του, πήγαν όλοι μαζί και διαμαρτυρήθηκαν και ο Σεντελίδης γύρισε όχι απλώς στην ομάδα. Γύρισε και ως αρχηγός μιας και οι συμπαίκτες του, του έδωσαν και το περιβραχιόνιο.

Ο Μάκης Σεντελίδης σήμερα είναι Λέκτορας στα ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης με ειδικότητα στο ποδόσφαιρο. Εχει δουλέψει στην Εθνική Παίδων για τέσσερα χρόνια και από αυτά, στα τρία η ομάδα ήταν στην τελική φάση.

Αναδιοργάνωσε την Ακαδημία του Ηρακλή το 2000, επί Μυτιληναίου, και για αρκετούς, στη δομή που δόθηκε τότε οφείλονται ως ένα σημείο τα αποτελέσματα των επόμενων χρόνων, συν βεβαίως το ταλέντο των παικτών και τη δουλειά από τους προπονητές.

Στην Ακαδημία του Ηρακλή είχε δουλέψει και παλιότερα όταν είχε περάσει στην α’ ομάδα ο Ξενίδης. Επίσης ήταν στο τεχνικό τημ της Εθνικής Ανδρών που είχε πάει στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, με προπονητή τον Αλκέτα Παναγούλια.

Ο Μάκης Σεντελίδης είναι παντρεμένος με την Ερμιόνη Ισπικούδη. Ο γάμος έγινε το 1977, γνωριστήκανε το 1973. Η γυναίκα του έπαιζε μπάσκετ στον Ηρακλή, play maker, σε μια πολύ καλή ομάδα.

Η γνωριμία τους πάντως (όταν η γυναίκα του ήταν στην αρχή των σπουδών της στην Αγγλική Φιλολογία) έγινε εκτός Ηρακλή. Μέσα σε μια κοινή παρέα. Εχουν τρία παιδιά, τη Λίζα, την Αλεξάνδρα και τον Θεόδωρο.

Για όλες αυτές τις ιστορίες είναι πολύ σημαντικό για μας εδώ στη “BLUEARENA” που ο Μάκης Σεντελίδης, όπως και οι άλλοι βετεράνοι, όπως (θέλουμε να πιστεύουμε) και οι επόμενοι, μας εμπιστεύονται σημαντικό κομμάτι από το αρχείο τους και ανασύρουνε ιστορίες, άλλοτε γνωστές, άλλοτε προσωπικές. Ένα ευχαριστώ είναι πολύ λίγο, απαραίτητο όμως.

ΟΙ ΛΕΖΑΝΤΕΣ ΤΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ, ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ

- Φωτογραφία της ομάδας από το 1967. Διακρίνονται από τα αριστερά πάνω, Σεντελίδης, Αϊδινίου, Ντάφλος, Χαλιαμπάλιας, Φανάρας, Κασάπης. Στην κάτω σειρά από τα αριστερά, οι, Θεοδοσιάδης, Καλλιοντζής, Κωνσταντινίδης, Φυτίλης, Καφετζής

- Από τα αριστερά πάνω, Χαλιαμπάλιας, Σεντελίδης, Μπατάκης και καθισμένος κάτω ο Ζαφειρίδης

-Από τα αριστερά, Σεντελίδης, Θεοδοσιάδης, Νικολούδης και Ζαχαρόπουλος.

- Φωτογραφία από την κατάκτηση του Κυπέλλου. Εκτός του Μάκη Σεντελίδη, διακρίνεται ο νεαρός τότε, Μπάμπης Ξανθόπουλος.

- Σεντελίδης και Κούδας, αρχηγοί του Ηρακλή και του ΠΑΟΚ, πριν από ένα παιχνίδι.

- Στην εθνική ομάδα των ελπίδων. Από αριστερά πάνω, Καραφέσκος, Κωνσταντινίδης, Σκριβάνος, Καμπάς, Σεντελίδης. Στην κάτω σειρά, Φυλακούρης, Αντωνιάδης, Κρητικόπουλος, Ελευθεράκης, Μιχαλόπουλος

-Με αντίπαλο τον Γραμμό σε παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

- Ο Σεντελίδης στους ώμους του Θεοδοσιάδη, δεξιά και αριστερά ο Κασάπης και ο Νικολούδης. Από πίσω στη φωτογραφία διακρίνονται ο Δινόπουλος με την άσπρη στολή και ο Αϊδνίου με τον Ματσουκατίδη πιο μπροστά.

- Σε εντυπωσιακή του προσπάθεια σε παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη.

- Σεντελίδης και Χρηστίδης, αρχηγοί του Ηρακλή και του Αρη, πριν από ένα παιχνίδι μεταξύ των δύο ομάδων.

- Με τον Κούλη Αποστολίδη πριν από ένα παιχνίδι του Ηρακλή με τον ΠΑΟΚ

- Με τον Στέφανο Γαϊτάνο, πριν από παιχνίδι Κυπέλλου με τη Βέροια, το 1975. Είναι ένα παιχνίδι σε αρχική φάση του Κυπέλλου εκείνη τη σεζόν 1975-1976 που ο Ηρακλής πήρε και το τρόπαιο. Ο Ηρακλής πήρε την πρόκιρση στα πέναλτι με τον Τουμπόγλου να ευστοχεί στο καθοριστικό πέναλτι όπως θα έκανε και μερικούς μήνες μετά, στον τελικό.

- Ο Μάκης Σεντελίδης στις πρώτες του μέρες στον Ηρακλή. Στη φωτογραφία είναι και ο Παπαθανασίου, βοηθός προπονητή και ο Χρήστος Σαρίδης, γραμματέας του συλλόγου εκείνη την εποχή.

- Με τον υπεύθυνο των τημάτων υποδομής της Μπάγερν Μονάχου.

- Με τον Δεληκάρη

- Ηταν στο τεχνικό τημ με προπονητή τον Αλκέτα Παναγούλια της εθνικής ομάδας που έπαιξε στο Μουντιάλ το 1994 στις Η.Π.Α.

- Σε συγκέντρωση εκπαιδευτών προπονητών της ΟΥΕΦΑ.