Λάβαμε και δημοσιεύουμε αυτούσια μία επιστολή φίλου της ομάδας...

"Από μικρά παιδιά στο σχολείο μας έμαθαν πως η Ελλάδα ήταν 400 χρόνια σκλαβωμένη στους Τούρκους.Η Θεσσαλονίκη όμως αλώθηκε το 1430 και απελευθερώθηκε το 1912.Δηλαδή 482 χρόνια…σχεδόν 500 κύριοι…Μισή χιλιετία…Φυσικά όταν είχαν αρχίσει να γράφονται τα σχολικά βιβλία,η πόλη μας ήταν ακόμα υπό Τουρκικό ζυγό και δεν αποτελούσε μέρος του Ελληνικού κράτους.Έπειτα από τόσα χρόνια,που ξεχνιούνται τα πάντα,οι Έλληνες της πόλης δημιούργησαν τον Ηρακλή και έκαναν φανέλα του την Ελληνική σημαία.Άντεξαν τον Τούρκο,άντεξαν τον Βούλγαρο και δεν αλλοιώθηκαν.Αυτό τον σύλλογο χρησιμοποίησαν πολλοί μακεδονομάχοι ως άλλοθι και όταν ήρθε η ώρα του αγώνα οι αθλητές του συλλόγου έδωσαν πρώτοι το παρόν την ώρα που στην `παλιά Ελλάδα` σφάζονταν οι Βενιζελικοί με τους βασιλικούς για το ποιος θα είναι το αφεντικό.

Τριάντα χρόνια αργότερα ολόκληρη η Ελληνική επικράτεια βρισκόταν υπόδουλη στα πάντσερ των Γερμανών και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που προθυμοποιήθηκαν να γίνουν τα καλά παιδιά των νέων αφεντάδων.Μέσα στις ελάχιστες ακόμα μορφές αντίστασης ξεχώρισε ένα τρελοκομείο που από σατανική σύμπτωση ήταν αθλητής του Ηρακλή.Ο Ιβάνωφ λοιπόν ως δεινός κολυμβητής,βουτούσε στα λιμάνια της χώρας και σαμποτάριζε με εκρηκτικά τα Γερμανικά πλοία.Δε λύγισε ούτε όταν τον έσυραν σιδηροδέσμιο μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα…

Άλλα τριάντα χρόνια σχεδόν αργότερα ζήτησαν την βοήθειά μας τα αδέρφια της Κύπρου.Εκεί έμελλε να γίνει σύμβολο ηρωισμού ο ταγματάρχης καταδρομών και-ω τη σύμπτωση-αθλητής του Ηρακλή,Γεώργιος Κατσάνης.Αφού κατάφερε να εκδιώξει τους Τούρκους από τις θέσεις που κατείχαν στον Πενταδάκτυλο ως διοικητής της μονάδας του,βρέθηκε το επόμενο πρωινό δίχως αντικαταστάτες,δίχως νερό να μάχεται με τους άντρες του στους 42 βαθμούς.Η μονάδα του έφερε εις πέρας την αποστολή της αλλά ο ίδιος έπεσε μαχόμενος την ώρα που η υπόλοιπη Ελλάδα πρόδιδε την Κύπρο και όσους πολέμησαν εκεί και το σώμα του έμεινε άταφο…

Αυτή η μικρή ιστορική αναδρομή έγινε για να μας θυμίσει ποιοι είμαστε και από που ερχόμαστε.Ποιο είναι το DNA μας.Κάθε ένας από εμάς φέρει την τρέλα του Ιβάνωφ και τον ηρωισμό του Κατσάνη.Άλλωστε αν δεν είμαστε τρελοί δε θα είμαστε Ηρακλής.Αν είχαμε μάθει στα εύκολα θα φορούσαμε άλλη φανέλα.

Σήμερα στην πρώτη μάχη στα πολιτικά δικαστήρια έπεσαν οι μάσκες και αποκαλύφτηκε περίτρανα πως ολόκληρο το παρακράτος του Ελληνικού ποδοσφαίρου μας έχει κηρύξει πόλεμο.Πίστεψαν πως θα μας απειλήσουν με υποβιβασμούς και κυρώσεις.Νομίζουν ακόμα πως θα φοβηθούμε 5-10 χιλιάδες στρουμφάκια που θα κυκλοφορούν αύριο στην πόλη,για να μείνουμε σπίτι και να κλάψουμε την μοίρα μας.

Με λάθος τρελούς τα βάλατε κύριοι.Από την στιγμή που ο Ημίθεος σήκωσε το ρόπαλο του πολέμου δεν κάνει πίσω.Δεν συμβιβαζόμαστε με την αδικία και την παρανομία.Στείλτε μας όπου θέλετε.Άντεξε η αγάπη μας ολόκληρο αιώνα.Λέτε να κολλήσει τώρα???Εμείς είμαστε μαθημένοι στα δύσκολα.Εσείς όμως θα έχετε το πρόβλημα όπως ο ανιψιός που το έβαλε στα πόδια μπροστά στους δημοσιογράφους γιατί στις 5 το πρωί έπρεπε να βρίσκεται στο κρεβατάκι του.

Αύριο θα πάρετε την πρώτη απάντηση και θα είναι ηχηρή.Δεν μας τρομάζει και δεν μας πτοεί τίποτα.Πολλοί μπορεί να πουν πως δε θα συγκινηθεί κανείς με ένα ακόμα συλλαλητήριο.Όντως δημόσια δεν θα συγκινηθεί κανείς.Μέσα στα κλειστά γραφεία όμως θα το συζητάνε καιρό και θα προβληματιστούν.Ίσως πάρουν και μια πρώτη γεύση της τρέλας μας.Και ποιος ξέρει?Μπορεί να γίνουμε για ακόμα μια φορά η αφορμή να ελευθερωθεί η χώρα από κάθε είδους σκλαβιά στα μονίμως βολεμένα λαμόγια.

Η αλήθεια είναι όμως πως αύριο δεν θα το δούμε και τόσο αλτρουιστικά.Τόσους μήνες παλεύουμε ολομόναχοι να ανατρέψουμε μια αδικία που την βλέπουν πλέον όλοι.Ούτε μια ανακοίνωση από φίλους άλλων ομάδων.Έχουν κάνει όλοι τα κακά τους και παριστάνουν τα καλά παιδιά,για να μην βγούνε στην φόρα τα δικά τους.Αύριο λοιπόν δίνουμε ραντεβού με τον εαυτό μας.Με την αξιοπρέπειά μας και με τον αδερφό δίπλα μας που φοράει και αυτός κυανόλευκα.Δίνουμε ραντεβού με τον Ιβάνωφ και τον Κατσάνη και με όλα όσα μας οδήγησαν να επιλέξουμε τον μοναχικό δρόμο του να είσαι Ηρακλής.Όταν έπειτα από χρόνια οι επόμενες γενιές Ηρακλειδέων θα μιλάνε για τα γεγονότα που ζούμε,θα μπορούμε να λέμε με περηφάνια όλοι μας….ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ…".