Ο Ντάιγκο Κομπαγιάσι καλπάζει, μπαίνοντας στις καρδιές του κόσμου. Ο Ιάπωνας μπορεί να είναι λίγο καιρό στην ομάδα, έχει καταφέρει όμως πολύ γρήγορα να κάνει τον κόσμο να τον αγκαλιάσει. Ο Κομπαγιάσι χαίρεται την παρουσία του με τον Ηρακλή και το είπε και πάλι σε συνέντευξη που δημοσιεύει (14/4) η εφημερίδα "Εξέδρα". Το κείμενο έχει ως εξής:
Ντάιγκο, στη γλώσσα του, στα ιαπωνικά, σημαίνει τον άνθρωπο που έχει καλή και σωστή αντίληψη των πραγμάτων. Κομπαγιάσι σημαίνει μικρά δέντρα. Ολο μαζί, Ντάιγκο Κομπαγιάσι, παραπέμπει στον 27χρονο παίκτη του Ηρακλή, τον πρώτο Ιάπωνα ποδοσφαιριστή που έχει παίξει στην «Γκίρισα» (όπως είναι η Ελλάδα στη γλώσσα του).
Ο σωματότυπός του σίγουρα δεν παραπέμπει σε αθλητή του... σούμο. Προδίδει έναν άνθρωπο που και παιδί ήταν αδύνατος. «Επειδή ήμουν αδύναμος, έπρεπε να αναπτύξω άλλα χαρίσματα. Και κατέφυγα στην τεχνική», μας είπε ο -γεννημένος στις 19 Φεβρουαρίου 1983 στη Σιζουόκα- παίκτης του Ηρακλή στη συζήτηση που είχαμε. Εχει παίξει σε επτά παιχνίδια με τους Κυανόλευκους, εκ των οποίων στα πέντε βασικός. Ο παίκτης, που μέχρι τον προηγούμενο Νοέμβριο έπαιζε στη νορβηγική Στάμπαεκ και τον περασμένο χειμώνα δοκιμάστηκε από την Κολωνία, είναι αυτός που από τις 27 Ιανουαρίου ανήκει στον Γηραιό και πολύ γρήγορα παίρνει θέση βασικού και στην καρδιά του κόσμου.
- Τι σου αρέσει πιο πολύ στην Ελλάδα; «Οι άνθρωποι είναι πολύ φιλικοί, χαρούμενοι και με έχουν αγκαλιάσει. Είμαι γεμάτος χαρά και ευτυχία για την επιλογή μου να έρθω εδώ, στον Ηρακλή».
- Η Θεσσαλονίκη σου θυμίζει καθόλου την πόλη σου; «Η Σιζουόκα, όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, έχει κι αυτή λιμάνι».
- Πώς ασχολήθηκες με το ποδόσφαιρο; «Είναι μια πόλη που ασχολείται πολύ με αυτό το άθλημα και είναι διάσημη για τους ποδοσφαιριστές που έχει βγάλει. Από εκεί πήρα και εγώ το ερέθισμα και ξεκίνησα να παίζω».
- Είχες κάποιον παίκτη για πρότυπο; «Μου άρεσαν αρκετοί συμπατριώτες μου, από το εξωτερικό όμως το ίνδαλμά μου ήταν ο Ζινεντίν Ζιντάν. Τον θαύμαζα για την τεχνική του και τον τρόπο που αγωνιζόταν».
- Οι συμπατριώτες σου -μέσω της ομοσπονδίας ή του Τύπου της χώρας σου- παρακολουθούν την εξέλιξή σου; Ενδιαφέρονται για το τι κάνεις στην Ελλάδα; «Αυτό που πρέπει να κάνω είναι να σκοράρω. Αν γίνει κάτι τέτοιο, θα ασχοληθούν περισσότερο μαζί μου. Ακόμη δεν έχω σκοράρει και είμαι στενοχωρημένος που δεν πέτυχα γκολ στην ευκαιρία που είχα την Κυριακή με τον Παναθηναϊκό».
- Εχεις σκεφτεί πώς θα πανηγυρίσεις το πρώτο σου γκολ; «Ναι. Οταν με το καλό το βάλω, θα πάω στο κόρνερ και θα πανηγυρίσω σαν σαμουράι. Θα βάλω το χέρι στη μέση και θα κάνω την κίνηση σαν να βγάζω σπαθί».
- Μέχρι τώρα, στον Ηρακλή, έχεις παίξεις σε τέσσερις θέσεις. Στις δύο πλευρές των χαφ, «δεκάρι» και στην κορυφή της επίθεσης. Ποια θέση σου ταιριάζει περισσότερο; «Οπου μου πει ο προπονητής μου θα παίξω. Πάντως, μου αρέσει περισσότερο όταν παίζω δεκάρι».
- Στις φάσεις που συμμετέχεις χρησιμοποιείς και τα δυο σου πόδια. Ποιο είναι το καλό; «Το δεξί».
- Γκολ ή ασίστ; Τι προτιμάς; «Σε ποιον παίκτη δεν του αρέσει να σκοράρει; Θα προτιμήσω λοιπόν το γκολ, αν βέβαια δεν είναι κάποιος συμπαίκτης μου σε καλύτερη θέση ώστε να μπορέσω να τον αξιοποιήσω με μια πάσα».
- Ποια είναι η άποψή σου για τον προπονητή του Ηρακλή; «Η συνεργασία μας είναι πολύ καλή. Ο κ. Μπουμπένκο είναι ένας άνθρωπος που του αρέσει να γίνονται τα πράγματα βάσει του προγράμματος. Μου αρέσει η φιλοσοφία του. Είναι οργανωτικός και αυτό είναι πολύ καλό για εμένα και την ομάδα μου».
- Ο Ηρακλής τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στις χαμηλές θέσεις της βαθμολογίας. Γνωρίζεις ότι ο κόσμος θέλει την ομάδα ψηλότερα; «Σίγουρα και είναι λογικό. Πόσο μάλλον όταν ο Ηρακλής έχει οπαδούς τόσο φανατικούς, οι οποίοι αγαπούν την ομάδα και βρίσκονται πολύ κοντά σε αυτή».
- Τι σου έχει κάνει εντύπωση στους φίλους του Γηραιού; «Τα πάντα. Η αγάπη και η στήριξη που παρέχουν είναι πολύ σημαντική για εμάς. Ο κόσμος είναι κομμάτι της ομάδας και εμείς θέλουμε να κάνουμε τα πάντα για να τον ευχαριστήσουμε».
- Υπάρχει κάποιο περιστατικό που να θυμάσαι; «Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν όταν φτάσαμε στο γήπεδο με το πούλμαν της αποστολής για το παιχνίδι με τον
Ολυμπιακό και ξαφνικά αντίκρισα τον κόσμο να έχει περικυκλώσει το λεωφορείο για να μας ενθαρρύνει».
- Στη Νορβηγία δεν το είχες συναντήσει αυτό; «Στη Νορβηγία; Εκεί δεν συμβαίνει τίποτα από όλα αυτά. Είναι σαν να πηγαίνεις σε θέατρο».
- Η ομάδα φέτος βρέθηκε σε δύσκολη θέση, όσον αφορά τη βαθμολογία. Φοβήθηκες καθόλου; «Ηξερα προτού έρθω ότι ο Ηρακλής βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Ωστόσο, με το που ήρθα στην ομάδα και αγωνίστηκα με αυτήν, δεν φοβήθηκα καθόλου. Κι αυτό γιατί ο Ηρακλής έχει πολύ καλούς παίκτες. Αλλωστε, εμένα μου αρέσει να παίζω με πίεση».
- Με ποιους παίκτες από την ομάδα έχεις έρθει πιο κοντά... «Με τον Ντάνι Φερνάντες. Κάνουμε παρέα και αρκετές φορές πηγαίνουμε βόλτα στην πόλη, που την ξέρει αρκετά καλά».
- Σου μαθαίνει και ελληνικά; «Ναι. Εχω μάθει κάποιες λέξεις. Καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα».
- Πώς σου φαίνεται η ελληνική γλώσσα, όπως την ακούς; «Ετσι όπως την ακούω μου φαίνεται σαν να προσπαθεί κάποιος να κάνει... μάγια!»
- Αγωνιστικά, το στυλ σου ταιριάζει με κάποιον περισσότερο;
«Οπως προανέφερα, θεωρώ υψηλό το επίπεδο που υπάρχει στον Ηρακλή. Η ομάδα έχει καλούς παίκτες. Μου αρέσει το στυλ του Γκαρσία».
- Ποιο είναι το σημαντικότερο γκολ που έχεις πετύχει στην καριέρα σου; «Το περασμένο καλοκαίρι, η Στάμπαεκ βγήκε για πρώτη φορά στην ιστορία στο Τσάμπιονς Λιγκ και είχα πετύχει το εκτός έδρας γκολ με τα Τίρανα (σ.σ.: η Στάμπαεκ συμμετείχε στον 2ο προκριματικό γύρο. Πήρε την πρόκριση από τα Τίρανα. Στον 3ο προκριματικό γύρο αποκλείστηκε από την Κοπεγχάγη και στη συνέχεια, στο Europa League, αποκλείστηκε από τη Βαλένθια)»».
- Ποιο είναι το αγαπημένο σου ελληνικό φαγητό; «Ο γύρος μου αρέσει πολύ (σ.σ.: γέλια), όπως και τα σουβλάκια. Η ελληνική κουζίνα είναι καταπληκτική».
- Τι υπόσχεση θα έδινες ενόψει της νέας χρονιάς στον κόσμο του Ηρακλή; «Εμείς οι παίκτες θα πρέπει να μιλάμε στο γήπεδο. Και όχι έξω από αυτό. Θέλουμε να κάνουμε καλή προετοιμασία και να πάμε καλύτερα».
- Είσαι ο πρώτος Ιάπωνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεσαι στην Α' Εθνική. Τι σημαίνει αυτό για εσένα; «Είναι κάτι που με γεμίζει ευθύνη, γιατί ό,τι κάνω εδώ έχει αντίκτυπο και στους άλλους Ιάπωνες».
«Στην Ιαπωνία ο Οσιμ θεωρείται θεός» - Θα έλεγες ότι μέχρι τώρα εκπλήρωσες τα ποδοσφαιρικά σου όνειρα ή έχεις και άλλα; «Οχι. Εχω ακόμα πολλά όνειρα να εκπληρώσω. Ενα από αυτά είναι να αγωνιστώ πάλι στην εθνική ομάδα της χώρας μου, εκεί που μέχρι τώρα έχω μία συμμετοχή σε ένα φιλικό παιχνίδι μεταξύ της Ιαπωνίας και του Τρινιντάντ-Τομπάγκο. Με είχε καλέσει ο κ. Οσιμ».
- Αλήθεια, ποια είναι η άποψή σου γι' αυτόν; «Ο Ιβιτσα Οσιμ είναι μεγάλος δάσκαλος. Είμαι πολύ χαρούμενος που τον γνώρισα. Στην Ιαπωνία ο Οσιμ θεωρείται θεός».
- Γιατί το λες αυτό; «Θεωρείται θεός γιατί ο Οσιμ βγήκε στα ιαπωνικά μέσα ενημέρωσης και ξεκαθάρισε στους πάντες ποια είναι τα μειονεκτήματα και ποια τα πλεονεκτήματα των παικτών. Είπε σε όλους τι πρέπει να κάνουν για το ποδόσφαιρο και εξήγησε πολλά πράγματα. Αυτός ήταν ένας λόγος για να αγαπηθεί πολύ».
- Και στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη εκτίμηση στο πρόσωπό του… «Είναι δικαιολογημένο αυτό. Ο κ. Οσιμ έχει βαθιά γνώση του αντικειμένου. Διδάσκει τα μυστικά του ποδοσφαίρου και μπορεί να αναλύσει στον καθένα ξεχωριστά τον τρόπο του και τη σκέψη του για το ποδόσφαιρο».
Το κόλλημα με το φραπέ Με δεδομένο ότι η λέξη «σαγιονάρα», από «αντίο» που σημαίνει στα ιαπωνικά, έφτασε στο σημείο να παραπέμπει σε... παντόφλα στα ελληνικά, στα μαθήματα κουλτούρας αλλά και γλώσσας που πήραμε χθες έπρεπε να είμαστε ιδιαιτέρως προσεκτικοί.
Στην παρέα μας με τον Ντάιγκο ήταν και η γυναίκα του, Αγιάκα, αλλά και η Τομόμι, φίλη των παιδιών, Γιαπωνέζα που ζει στη Θεσσαλονίκη και μιλά ελληνικά αλλά και αγγλικά (σημαντική η βοήθειά της και καταλυτικός ο ρόλος της στη συνέντευξη, μια και ο Ντάιγκο μιλά λίγα αγγλικά).
Η λέξη «Τομόμι», παρεμπιπτόντως, σημαίνει τον άνθρωπο που έχει σοφία και ομορφιά. Η Αγιάκα, η γυναίκα του Ντάιγκο, είναι πρώην μοντέλο που σταμάτησε την καριέρα της όταν ο Κομπαγιάσι αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στο εξωτερικό. Τον ακολούθησε. Τι άλλο μάθαμε; Πόσο πολύ του αρέσει το φραπέ! Μάλιστα, έμαθε να λέει στα ελληνικά «μέτριο με γάλα», έτσι δηλαδή όπως το πίνει.
Επίσης, του αρέσει πολύ και το ψάρεμα. «Πιάνω ψάρια και μετά τα πετώ πάλι μέσα», μας λέει. Σχετικά με τα φαγητά της πατρίδας του, ο Ντάιγκο δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στο «γιακινίκου», που είναι ψητό κρέας, ενώ του λείπουν κάποια προγράμματα από την ιαπωνική τηλεόραση. «Υπάρχουν αρκετοί νεαροί κωμικοί και μάλιστα πολύ συχνά εμφανίζονται κι άλλοι.
Μου αρέσουν τα προγράμματα αυτά, μια και θέλω να παρακολουθώ ανθρώπους που έχουν κάτι που δεν διαθέτω εγώ. Κι αυτοί έχουν χιούμορ», είπε ο Ντάιγκο, άποψη πάντως (σχετικά με το χιούμορ του Ντάιγκο). Η συνάντησή μας έλαβε τέλος με το «οζίγι», όπως είναι η υπόκλιση που κάνουν στην Ιαπωνία. Τα χέρια στο πλάι, το πρόσωπο στραμμένο στο έδαφος και ελαφρά υπόκλιση.
Χασέμπε και Σόμα, τα φιλαράκια Ο Κομπαγιάσι είναι ο μικρότερος της οικογενείας. Ο πατέρας του, Χαρούχισα, είναι πολιτικός μηχανικός. Η μητέρα, Χισάκο, ασχολείται με οικιακά, ενώ έχει μία αδερφή, την Τσίε, και έναν αδερφό, τον Μιτσουχίρο. Εχει επικοινωνία με κάποιους από τους Ιάπωνες που παίζουν στην Ευρώπη και σε πρώτο επίπεδο είναι ο Μακότο Χασέμπε, ο 26χρονος μέσος που παίζει από το 2007 στη Βόλφσπουργκ και είναι διεθνής, με 28 συμμετοχές και ένα γκολ.
Αυτή τη σεζόν έχει 21 παιχνίδια στην Μπουντεσλίγκα ενώ έχει παίξει και στο Τσάμπιονς Λιγκ και στο Europa League. Με τον Χασέμπε ήταν μαζί στο σχολείο. Φίλος του είναι και ο 29χρονος μέσος της Μαρίτιμο Τακαχίτο Σόμα, ο οποίος έχει 13 συμμετοχές στο πορτογαλικό πρωτάθλημα.
